پس از کش و قوس فراوان و چرخیدن در عالم جنون نظر بر آن شد که باز گردیم و ابتدا به آن سوی قضیه پای گذاردم که عشق کاغذ و قلم را به هیچ وبلاگی نفروشم ولی به دلیل افزایش نرخ کاغذ و تمام شدن قلم مذکور به این دهکده رویایی رویگردان شدیم تا دقیقه ای را در حضور سروران گرامی بگذرانیم (ولی افسوس که این جزیره هم رویایی بیش نیست و هر لحظه این احتمال میرود که در یک عملیات انتحاری وبلاگ ما به خاک سیاه بنشیند و همه خاطرات ما اعم از منقول و غیر منقول از عرصه گیتی حذف گردد.لذا درخواست عاجزانه از جناب مستطاب پرشین بلاگ دارم که اندکی مجال بفرماید تا ما یکی از وبلاگهای مورد نظرمان را که در زمان پیدایش آن جناب محترم در حدود اندی سال قبل پا به گیتی حضور گمارده بود را رویتی نموده و سپس آرشیوی از قلم پراکنی های نا قابلمان را در گوشه ای و یا در زیر زمینی تاریک ذخیره نماییم باشد که عملی گردد.) ابتدا از سوی مرکز معظم فرماندهی بدن امر بر آن شد که مطابق سنوات گذشته وبلاگی نو اختیار کنیم و این وبلاگ را همچون ۴ وبلاگ گذشته که هیچ نام و نشانی از آن نیست به لقایش ببخشاییم ولی پس از چرخیدن فراوان در اندرونی بلاگفا دیدیم که نرخ وبلاگ هم همچو ارض ولایات موجود تصاعدی آنچنانی یافته و هر کس چندین نام و نشانی را برای روز مبادا همچون ارض بایر تصاحب کرده و همه عملا آن را به صورت مسکوت گذاشته اند تا شاید برجی بر روی آن بیافزایند نتیجتا به این بلاد دیپورت شدیم تا نام و نشانی به یادگار مانده را پا بر جا کنیم و از آن رو به این مکان آمدیم که در حد استطاعتمان بنویسیم و از شما مدعوین گرام هم ممنانیم که منت نموده و پای در کلبه محقر خود گذارده اید نتیجتا پیرو عنوان فوق از مولانا رومی آمده ایم که بترکانیم!( چی را نمدانم) لذا از شما دوستان گرام درخواست میشود که اگر بر امور منحوسی همچون قالب سازی وبلاگ تسلط دارید این حقیر را آگاه نموده تا این بیت آشفته را سر و سامانی دهیم تا هم شما از دیدن دست پرورده خود شاد شوید و هم بنده را از خانه بدوشی معاف کنید ضمنا قویا اعلام می کنم که هیچ دینار و درهمی در کار نیست بقول یکی از همشهریان وبلاگی که اتفاقا همنام هم هستیم به یک ایرانی که صاحب فلان و بهمان است و باعث افتخار کشور است! کمک کنید!! تا همه رستگار شویم.شرمگین هستم از اینکه عرایض به درازا کشید!!! تا مطلب بعد خدانگهدار
با تقدیم احترامات نظامی
ناوباندوم وظیفه کوروش صغیر
